عزیزان در روز طبیعت ، بیایید با طبیعت مهربان ، ماهم مهربان باشیم

رفتار برخی افراد با طبیعت به گونه‌ای است که انگار طبیعت، خانه و نبردگاه دشمنان است و باید تا حد امکان به آن آسیب و ضرر رساند و تا می‌توانند، می‌شکنند و می‌بُرند و می‌سوزانند و می‌بَرند! طبیعتی که به رایگان در اختیار ما قرار گرفته است، در طول هزاران سال ایجاد شده و ما حق نداریم با سهل‌انگاری، موجب نابودی آن شویم.

طبیعت‌گردی قوانین و مسئولیت‌های خودش را دارد و اگر بخواهیم یک طبیعت گرد واقعی باشیم، باید الفبای طبیعت گردی را بدانیم.

- قانون نخست این است که مراقب حال طبیعت باشیم و اثری از خودمان، جز رد پا در آنجا نگذاریم.

- برای تردد در طبیعت، در حد ممکن از مسیرهای پاکوب یا مالرو حرکت کنید.

- اگر می‌خواهید حرفه‌ای و مسئولانه طبیعت‌گردی کنید، همیشه چند کیسه پلاستیکی همراه داشته باشید تا علاوه بر جمع کردن زباله‌های خودتان، محیط اطراف را هم از زباله‌ها پاکسازی کنید.

- برای آب آشامیدنی به جای بطری‌های یکبار مصرف پلاستیکی، از قمقمه و بطری‌های دایمی استفاده کنید. با این کار علاوه بر کاهش تولید زباله‌های پلاستیکی، ۲۶۰ گونه جانوری از خطر مرگ ناشی از خوردن زباله‌های پلاستیکی یا گیر افتادن در آن‌ها نجات پیدا می‌کنند.

اگر نیازی به آتش داشتید، از زغال آماده یا چوب‌های خشک استفاده کنید. آتش را کوچک و در حد نیاز آن هم به دور از شاخ و برگ درختان و پوشش گیاهی روشن کنید. در پایان نیز از خاموش شدن آتش و زغال‌ مطمئن شوید؛ با آب و خاک می‌توانید این کار را بکنید.

- آشغال‌های تجزیه‌پذیر مانند کاغذ و باقیمانده غذاها را در جایی دور از دیدحیوانات، پنهان و یا در زیر خاک دفن کنید و مواد غیرقابل بازیافت و تجزیه‌ناپذیر را با خود به خانه برگردانید و در سطل آشغال بریزید.

- برای برپا کردن چادر و هموار کردن زمین، پوشش اصلی و سطحی گیاهی زمین را تخریب نکنید زیرا چند سال طول می‌کشد تا این پوشش بازیابی شود.

یادبگیریم که با حشرات، حیوانات، گل‌ها و گیاهان مهربان باشیم؛ حتی یاد بگیریم که بی‌دلیل سنگ‌ها را جابه‌جا نکنیم زیرا با این کار موجودات زنده زیادی را بی‌خانمان می کنیم.

یاد بگیریم برای بازی کردن، آتش روشن نکنیم زیرا شاخ و برگ خشک درختان باید تجزیه و تبدیل به کود شود؛ در غیر این صورت کود برای گیاهان وجود نخواهد داشت و پوشش گیاهی ضعیف می‌شود. همچنین آتش پوشش گیاهی در آن نقطه را از بین می‌برد.

- طبیعت در درجه نخست متعلق به ساکنان اصلی آن یعنی جانوران وحشی، پرندگان، حشرات و غیره است. خود را از نیش و گزند آن‌ها در امان نگه داریم تا به فراری دادن و آسیب رساندن به آن‌ها نیازی نباشد.

- به بهانه خطرناک بودن، جانورانی مانند مار، عنکبوت، عقرب، هزارپا و... را نکشیم.

- موادی مانند مایع ظرفشویی، پودر لباسشویی و یا بطری‌ها برای طبیعت و آب رودخانه آلوده‌کننده و یا سمی به حساب می‌آیند؛ از ریختن این مواد در طبیعت خودداری کنیم.

این توصیه‌ها البته تنها بخش اندکی از نکاتی است که هنگام طبیعت‌گردی باید مدنظر قرار بگیرند؛ امید می‌رود احترام به طبیعت و حفظ محیط زیست بزودی به یک ارزش و فرهنگ ملی تبدیل شده و دستگاه‌های متولی این حوزه نیز از خواب خرگوشی بیدار شوند و طبیعتی پاکیزه و عاری از هر گونه پسماند و آلودگی زیست محیطی برای نسل‌های بعدی به یادگار بماند.